BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

26 Ekim, 2009

yazasımın gelmesini bekledim bekledim gelmedi. ben de zorla yazmaya başladım. belki postlarım belki postlamam. yandaki müzik aparatını kaldırdım çünkü çok saçma göründü gözüme. aslında ben bubloğu toptan kapatmayı düşünüyodum, önceki bloğum gibi. içimdeki ortadan kaldırma, yok etme duygusunu dizginleyemiyorum. bunu da kapatmam yakındır.

aslında ben bu blogu kendi kendime çalıp söylemek için başlatmıştım ama eleanor hemen buldu yeni bloğumu nasılsa. ilk yazımda da bassetmiştim bundan. şimdi insanlar okumaya başladı (tam 9 kişi okuyo, büyük bi sayı bu benim gibi ne gerçek hayatta ne sanal hayatta,sözü uzattım kısaca hayatta sosyal olmayan olamayan biri için. sosyal olamamamın nedeni insanları çekememem galba. çok ilginç. insanlardan ne kadr efret edersem bana o kadr yaklaşıyolar. sora ben de onlara bağlanıorm nefret etmeyi bırakıyorum. sora onlar da beni bırakıyo. paradoks. parantez içinde yazmanın dayanılmaz hafifliği). artık kendi kendime çalıp söyleyemiyordum. şimdi içimden cananın yaptığı gibi kendimden üçüncü tekil şahısla bassetmek geldi.

ali aslında insanları sevmiyor. gerçekten. ama siz onu sevin. okşayın. ali datlu ali gözel. sevip okşayınca o da sizi sever. bi de çok hakaret etmesine bakmayın. aslında o kompleksli ve sorunlu bi insan. değil mi anne? evet oğlum, öyledir.

anne anne beni neden yalnız bıraktın?